Głównej zawartości

Komunikat alertu

Strona internetowa zdrowiewciazy.pl wykorzystuje pliki cookies. Jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. Użytkownicy strony mogą dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących plików cookies. Ustawienia te mogą zostać zmienione w taki sposób, aby blokować automatyczną obsługę plików cookies w ustawieniach przeglądarki internetowej bądź informować o ich każdorazowym zamieszczeniu w urządzeniu użytkownika strony. Czytaj więcej o naszej polityce cookies.

Przyczyny poronień nawracających

Poronieniem określa się każdą utratę ciąży przed ukończonym 22 tygodniem jej trwania. Natomiast mianem poronień nawracających (nawykowych) określamy 3 następujące po sobie poronienia. Poronienie jest ogromnym szokiem i urazem psychicznym dla każdej kobiety.

Przyczyny poronień nawracających

Poronienia nawykowe stanowią około 5% poronień samoistnych. Dla kobiety, która przebyła już dwa kolejne poronienia ciąży, prawdopodobieństwo wystąpienia trzeciego znacznie wzrasta i wynosi 17-35%, a każdego następnego 25-46%. Wynika z tego konieczność rozpoczęcia postępowania diagnostyczno-leczniczego już po drugim, a na pewno już po trzecim kolejnym poronieniu. Najczęstszymi przyczynami poronień nawykowych są:

1) Wady macicy – można je stwierdzić u 5-10% kobiet z poronieniami nawykowymi we wczesnym okresie ciąży i aż u 25% ciężarnych, u których doszło do utraty ciąży pod koniec I-go lub na początku II-go trymestru.

  • Wrodzone - przegroda macicy, macica jedno- lub dwurożna, macica podwójna, łukowata.
  • Nabyte - mięśniaki, polipy jamy macicy, zrosty wewnątrzmaciczne.

2) Zaburzenia hormonalne - stanowią 3-5% przyczyn poronień nawykowych. Do grupy tych zaburzeń zaliczamy: cukrzycę, choroby tarczycy, hiperandrogenizm, zespół policystycznych jajników, hiperprolaktynemię, niewydolność ciążowego ciałka żółtego.

3) Zaburzenia genetyczne - stanowią 3-5% przyczyn PN. Są to zaburzenia chromosomalne (najczęściej zespół Downa, Edwardsa, Pataua) i mutacje genowe.

4) Czynniki środowiskowe - stanowią niewielki odsetek przyczyn PN. Należy wymienić tu: otyłość, alkohol, nikotynę, stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, stres fizyczny i psychiczny, leki i środki chemiczne o działaniu teratogennym.

5) Wiek matki – Wpływ wieku na PN jest niewielki u kobiet 40 rż, lecz powyżej tego wieku stanowi najsilniejszy czynnik ryzyka kolejnego poronienia.

6) Trombofilie wrodzone - są to genetycznie uwarunkowane skłonności do żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), a powszechnie przyjętym wytłumaczeniem śmierci płodu w przebiegu trombofilii jest zakrzepica maciczno-łożyskowa. Częstość występowania trombofilii wrodzonych u kobiet z powikłaniami ciąży ocenia się na 3-42%. Udowodniono związek między występowaniem PN a następującymi trombofiliami wrodzonymi: mutacja czynnika V Leiden, niedobór białka C lub S, hiperhomocysteinemia, polimorfizm genu protrombiny

7) Czynniki immunologiczne - najczęstsza przyczyna PN. Przypuszcza się, że zaburzenia immunologiczne są odpowiedzialne za około 65-70% strat ciąż u kobiet z PN. W grupie tej występują czynniki o podłożu autoimmunologicznym i alloimmunologicznym.

  • Zaburzenia autoimmunologiczne związane są z obecnością określonych autoprzeciwciał, jak: przeciwciała przeciwjądrowe (ANA), przeciwtarczycowe (ATA), przeciwłożyskowe oraz antyfosfolipidowe (APA). Za najczęstszą autoimmunologiczną przyczynę PN uważany jest zespół antyfosfolipidowy (APS). Zespół antyfosfolipidowy jest układową chorobą tkanki łącznej, która cechuje się laboratoryjną obecnością przeciwciał antyfosfolipidowych, spośród których najważniejsze znaczenie przypisuje się antykoagulantowi toczniowemu, przeciwciałom antykardiolipidowym i przeciwciałom przeciwko β2 glikoproteinie I. Cechą kliniczną APS są poronienia samoistne (trzy lub więcej, przed ukończeniem 10. tygodnia ciąży, z niewyjaśnionych przyczyn), powikłania zakrzepowo-zatorowe (jeden lub więcej epizodów zakrzepicy żylnej lub tętniczej) oraz małopłytkowość. Dla zdiagnozowania APS należy stwierdzić współistnienie przynajmniej jednego kryterium laboratoryjnego i jednego kryterium klinicznego.
  • W chwili obecnej do najważniejszych zaburzeń alloimmunologicznych przyczyniających się do PN zalicza się: działanie p/ciał przeciwplemnikowych, odrzucenie płodu na podobnej zasadzie co odrzucenie przeszczepu.

8) Czynniki infekcyjne - stanowią przyczynę niewielkiego odsetka PN. Przyczyną poronienia może być zarażenie: Toxoplazmozą; wirusem Cytomegalii, Różyczki, Opryszczki zwykłej; Parwowirusem B19.

Piśmiennictwo:

  • Diagnostyka immunologiczna w poronieniach nawykowych: algorytm postępowania diagnostyczno leczniczego wykorzystaniem wyników badań własnych. Malinowski A., Radwan M., 2011 r.
  • Poronienia nawracające. Skrzypczak J., PZWL 2011.

Fot.: © Fotolia.com