Obraz kliniczny osób z zespołem uzależnienia od alkoholu – 3 – Zdrowie w ciąży – uzależnienia od alkoholu, tytoniu i narkotyków

0

dr Barbara Będkowska-Korpała, Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum Data publikacji: 10 styczeń 2014

alkohol_10-9588910-3730435

W tej części scharakteryzowane zostaną problemy związane z dwoma ostatnimi kryteriami rozpoznawania uzależnienia od alkoholu według klasyfikacji ICD-10. Repertuar zachowań alkoholowych wraz z rozwojem uzależnienia jest zredukowany do 1-2 wzorców picia oraz następuje stopniowe zaniedbywanie alternatywnych do picia przyjemności, zachowań i zainteresowań.

Wraz z rozwojem uzależnienia picie alkoholu zaczyna spełniać ważne funkcji w funkcjonowaniu człowieka np. w redukcji stresu, w relacjach interpersonalnych. Osoby uzależnione budują całą gamę rytuałów i strategii tak, aby zawsze był do niego łatwy dostęp.

Początkowo osoby piją alkohol w typowych sytuacjach, przestrzegając zasad społecznych i kulturowych. Z czasem piecie alkoholu zaczyna być obecne w różnych sytuacjach w życiu codziennym i rezygnowanie z możliwości picia alkoholu, na rzecz innych aktywności jest już trudne. Kontakty z rodziną, przyjaciółmi, zainteresowania, inne cele życiowe i pragnienia zaczynają być mniej ważne. Realizowanie potrzeb związanych z piciem alkoholu staje się kluczowym celem rozmaitych działań społecznych, zawodowych, rodzinnych, pomimo ponoszonych konsekwencji, często niedostrzeganych lub bagatelizowanych.

Pojawiają się też coraz poważniejsze konsekwencje: zdrowotne, finansowe, społeczne, prawne. Redukcja szkód wynikająca z nadużywania alkoholu dezorganizuje funkcjonowanie biopsychospołeczne uzależnionej osoby. Trwanie w nałogu prowadzi do nasilenia się cierpienia i pogorszenia się sytuacji życiowej aż do stanu niewydolności społecznej, a podstawowym celem aktywności staje się picie alkoholu.

Picie pomimo szkód dotyczy sytuacji, gdy osoba uzależniona spożywa alkohol pomimo posiadanej wiedzy o jego szkodliwym wpływie dla jej zdrowia. W wyniku zatrucia alkoholem i nieprzyjemnych doznań fizycznych i problemów zdrowotnych osoba pije po raz kolejny, większą niż standardową porcję alkoholu. Własne cierpienie nie stanowi wystarczającego ostrzeżenia, aby zmniejszyć rozmiar picia. Zdarza się, że nie ma pełnej świadomości wpływu picia na powstanie wspominanych szkód zdrowotnych. Wielokrotnie naraża się na sytuacje, które zagrażają jej zdrowiu i życiu. Czasami osoba uzależniona przerwa picie alkoholu, podejmuje leczenie różnych schorzeń, które pojawiają się w trakcie rozwoju uzależnienia. Jednak wskazań lekarza nie utrzymuje abstynencji jako warunku poprawy zdrowia. Zdarza się, że cierpienie oraz współwystępujące choroby somatyczne i zaburzenia psychiczne nie wzmacniają motywacji do zredukowania lub zaprzestania picia alkoholu, a picie alkoholu przez osoby uzależnione może być traktowane jako sposób na radzenie sobie z dolegliwościami i bólem.

Opracowanie na podstawie:

Kasprzak J, Bętkowska-Korpała B. Ocena nasilenia objawów uzależnienia od alkoholu przy pomocy Skali Rozwoju Uzależnienia od Alkoholu (SRUA) – wskazówki dla diagnosty (cz. 2). Ter. Uzależ. Współuzależ. 2011b; 3: 7–10.

Fot.: © ambrozinio – Fotolia.com